و نيز آورده اند كه ابن ابى العوجاء از حضرت صادق پيرامون بيان خداوند كه در حق گرفتار شدگان آتش جهنم مىفرمايد : و هر گاه كه پوست شان بسوزد ، پوستى ديگر بر آنها بپوشانيم تا همواره عذاب را بچشند : پرسيد كه گناه پوست ديگر چيست ؟ « 1 » حضرت فرمود : باشد ، اگر كسى خشت خامى را بشكند ، و خاك آن را دوباره در قالب بريزد و خشت ديگرى بزند ، اين خشت دوم همان خشت اول است ، ولى خشت اول هم نمىباشد . ( 24 ) و نيز آورده اند كه سال بعد ابن ابى العوجاء در مسجد الحرام به امام صادق برخورد ، آن حضرت از او پرسيد : چه چيز تو را به اين جا كشيده است ؟ جواب داد : عادت ، و پيروى از هم شهرى ها ، و اين كه از ديوانگى مردم و سر تراشيدن آنها ، سنگ اندازى شان عبرت بگيرم . حضرت فرمود : تو هنوز بر گمراهى و سركشيت پايدارى ؟ ! ابن ابى العوجاء رفت كه سخن بگويد ، حضرت رداى خود را از دست او بيرون كشيد و گفت : لا جدال فى الحج « 2 » : در موقع حج جدال و مخاصمه ممنوع است ، سپس اضافه كرد : اگر وضع چنين است كه تو مىگويى ، در صورتى كه چنين نيست كه تو مىگويى ، ما هر دو در آخرت پيروزيم . اما اگر وضع چنان باشد كه ما مىگوييم ، و اين چنين نيز هست آن وقت ما در سراى ديگر پيروزمنديم و تو از بين رفته و هلاك . ( 25 ) و در روايت ديگر چنين آمده است : ابن ابى العوجاء و سه تن از هم كارانش سالى در مكه با هم قرار گذاشتند كه به معارضه با قرآن برخيزند ، و هر كدام يك قسمت از قرآن را بر عهده بگيرندكه بيانى چون آن بياورند .

--> ( 1 ) . و كلما نضجت جلودهم بدلناهم جلوداً غيرها ليذوقوا العذاب ( سوره نساء آيه 56 ) . ( 2 ) . سوره بقره آبه 197 .